လၿပည့္ေန့က အေဖ့ဘက္ကေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြစုၿပီး မိသားစုကန္ေတာ့ပြဲေလးတစ္ခုလုပ္ၾကတယ္...
အဖိုးရွိကတည္းက သားသမီးေၿမးၿမစ္ေတြေပါင္းၿပီး ကန္ေတာ့ခဲ့ၾကတာမို ့ အဖိုးဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့လဲ ေမာင္ႏွမေတြတစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေလာက္
ၿပန္ဆံုၾကရေအာင္ ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ စုစည္းတဲ့ပြဲေလးပါ...
နယ္အေ၀းကလူေတြကေတာ့ မလာႏိုင္ၾကဘူးေပါ့ေလ...
ေၿမာက္ဒဂံုက ဘၾကီးအိမ္မွာစုေ၀းၾကတာဆိုေတာ့ ေန ့လည္စာကေတာ. အဲအိမ္မွာပဲဆြဲၾကတာေပါ့ေနာ္... ဟဲ ဟဲ..
ဟင္းေတြကေတာ့ ခ်က္ထားၾကတာ ရွယ္ပဲ...
အစားနဲတဲ့သူေတာင္ ၂ပန္းကန္ေလာက္ဆြဲတယ္..
စားၿပီးေတာ့ အခ်ိဳပြဲကအဆင္သင့္.... ။
(ကေလးေတြနဲ ့ရွဳပ္ေနတာေတာ့ နဲနဲစိတ္ညစ္တယ္...တူေတြတူမေတြေပါ့)
အားလံုးစားေသာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့ အိမ္အေပၚထပ္မွာကန္ေတာ့ဖို ့ၿပင္ဆင္ၾကၿပီ...
ကန္ေတာ့ပစၥည္းေတြကို လင္ပန္းေတြေပၚမွာ စုတင္ၾကတယ္
'ကာယကံ ၀ဇီကံ မေနာကံ ကံသံုးပါးနဲ ့ ၿပစ္မွားမိပါက ခြင့္လႊတ္ၾကပါ' လို ့ ရြတ္ဆိုၾကၿပီး..
အေဖတို့ရဲ့အၾကီးဆံုးအစ္မၾကီးတို ့ကို အရင္ဆံုးကန္ေတာ့ၾကတယ္
ၿပီးေတာ့ အေဖတို့အစ္ကို ...
ၿပီးေတာ့ အေဖ့အထက္က အစ္မ....
ၿပီးေတာ့ အေဖနဲ့အေမ....
ဆုေတြေပးတာကေတာ့အစံုပဲ ..... 'ေပးတဲ့ဆုနဲ ့ၿပည့္ပါေစ'
ကဲ ကန္ေတာ့ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီေလ....
ပိုက္ဆံၾကဲမွာေလ....
ကန္ေတာ့ခံၾကတဲ့လူၾကီးေတြက ပိုက္ဆံဆုၿပီး မုန့္ဖိုးအေနနဲ့ၿပန္ေပးတာေပါ့...ေပ်ာ္စရာေကာင္းေအာင္ ဒီအတိုင္းမေပးပဲ ၾကဲၿပီးမွလုေကာက္ခိုင္းတယ္ေလ..
ပိုက္ဆံေတြကိုေခါက္ၿပီး သၾကားလံုးေတြနဲ့ ေရာထားတာ.... အေမကၾကဲမွာ...
ကိုယ့္ဘက္ကိုၾကဲမယ္လို့ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲ.... ;-P
ကဲ ၾကဲလိုက္ပါၿပီ............ ေ၀း ေဟးေဟး ~~~~
အမ္...ဘာမွလဲၾကမလာပါလား..... ေအာက္ကလူေတြကေအာ္တယ္..... 'အာ....အန္တီေတာ္ေတာ္ေနာက္တာပဲ' .....
အေမကလဲ ဟုတ္ပါ့.... ဒီကလည္းၾကဲၿပီထင္ၿပီး လူအုပ္ထဲကို ဒိုင္ဗင္ပစ္ေတာ့မလို ့.....
အေမလဲ တကယ္ၾကဲေရာ.... ဘယ္ရမလဲ ၿမင္ၿမင္သမွ်အကုန္လိုက္ေကာက္တာေပါ့ သၾကားလံုးေကာ ဘာေကာေရြးမေနဘူး....
အမယ္ လက္သြက္လိုက္ၾကတာေနာ္..... ၀ုန္း၀ုန္းဒိုင္းဒိုင္း နဲ့....ေအာ္ၾကဟစ္ၾကနဲ ့...
အေမက ဒီဘက္ကိုလဲ မၾကဲဘူး... ;-(
မွန္းစမ္း.... ဘယ္ေလာက္ရလဲလို ့.....
အမ္.... ၂၀၀တန္ေလးႏွစ္ရြက္ .. ငိုေတာင္ငိုခ်င္သြားတယ္... အစ္ကိုတစ္ေယာက္ဆို ၃၀၀၀ ေလာက္ရတယ္... ၁၀၀၀ တန္ ၅၀၀ တန္ေတြရတာတဲ့
ဟင့္ ငါကိုက လက္ေႏွးတာ....
အစ္ကိုတစ္ေယာက္က သူ ့ကင္မရာေလးနဲ ့ video record လုပ္ထားတယ္....
ၿပန္ၾကည့္ေတာ.... လားလား... ခုနက ၃၀၀၀ ရတယ္ဆိုတဲ့အစ္ကိုက ေရွ့ဆံုးကေနၿပီး သူ့ခႏၶာကိုယ္၀တုတ္ၿပဲၾကီးနဲ့ အားလံုးကို ပိတ္ၿပီး လုေကာက္ေနတာကိုး ... အက်င့္ကိုပုတ္တယ္
ေတာ္ၿပီ ေနာက္ႏွစ္ၾကရင္မလုေတာ့ဘူ.... ဒူးနာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ ;-(
အခု သီတင္းက်ြတ္ ေနာက္လတန္ေဆာင္တိုင္ ...အဲၾကရင္ သံလ်င္ေက်ာက္တန္းကေဆြမ်ိဳးေတြကို သြားကန္ေတာ့ဖို့ တိုင္ပင္ၾကတယ္....
အဲၾကရင္... လယ္ထဲမွာ စပါးေတြရိတ္ၿပီးသြားၿပီ... လယ္ထဲထိ လွည္းစီးသြားၾကမယ္...တဲ့...
ေကာင္းလိုက္တဲ့ အၾကံ...ၿမိ ု့ၾကီးၿပၾကီးမွာက ကားေတြစီး မီးခိုးေငြ ့ေတြရွုနဲ ့........
ဒီလိုေလး လွည္းေလးစီးၿပီး လယ္ကြင္းထဲက ေလေကာင္းေလသန့္ေလးေတြသြားရွဳရမွာ ေကာင္းလိုက္တာ...
ေနဦး... ညၾကရင္ အိမ္မွာအလွမီးေလးေတြ ထြန္းဖို့ ေမာင္ေလးနဲ့ ေၿပာရအုန္းမယ္..
ဒါမွလဲ ကိုယ့္အိမ္က သူမ်ားအိမ္ေတြနဲ့အၿပိ ုင္လွေနမွာေလ...မဟုတ္ဘူးလား...
Friday, October 17, 2008
လၿပည့္ေန ့ကန္ေတာ့ပြဲ
Thursday, October 16, 2008
ရင္ေတြပူတဲ့မနက္ခင္း
ရင္ေတြပူလိုက္တာေနာ္.....
ရင္ေတြပူတယ္..... တကယ္ပဲ....
ေရေသာက္လဲမေပ်ာက္ပါလား....
ဟူး...ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ေ၀ဒနာပဲ.... ၁၀တန္းေအာင္စာရင္းၾကည့္တုန္းကေတာင္ ဒီေလာက္ရင္မပူရဘူး..
ဒီေန ့ အလုပ္မွာ ဂ်ပန္ကမန္ေနဂ်ာေတြေရာက္ေနၿပီး ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ခ်င္းဆီကို အင္တာဗ်ဳးတာေလ...
အလုပ္နဲ ့ပက္သက္ၿပီး ဘာညာကြိကြေပါ့....
အဲလို ဘာညာကြိကြဖို ့ကို ရင္ပူတာ...
ၿမန္မာမွာရွိတဲ့ Departmentရဲ့ မန္ေနဂ်ာဆိုေတာ့ ကိုယ့္လူၾကီးဆိုၿပီး ေၾကာက္ေနတာ... :-P
ကဲ... ေၾကာက္ပါတယ္ဆိုမွ ကိုယ့္ကိုေခၚမယ့္အလွည့္ၾကမွ ထပ္မေခၚေသးပဲ ၾကာေနလိုက္တာ...
Conference Room ရဲ့ တံခါးဖြင့္သံပိတ္သံၾကားတိုင္း ရင္ကဒိန္းကနဲ ဒိန္းကနဲ ခုန္သြားတာ...
တကယ္တန္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေၿပာရဆိုရမယ္ဆို အဲေလာက္ေၾကာက္မိမွာ မဟုတ္ဘူး... ဒီစပ္ၾကားေလးကို ေၾကာက္ေနတာ..
ဘာမွေၾကာက္စရာလဲ မဟုတ္ပဲ.... တကတဲၿဖစ္ေနလိုက္တာ...
စိတ္မပူပါနဲ ့ ant ေရ....အဆင္ေၿပမွာပါ...
Wednesday, October 15, 2008
ညီမေလး ... သို့
အမွန္အတိုင္းေၿပာရရင္...တစ္ရက္တည္း တစ္ခ်ိန္တည္း အလုပ္အတူ၀င္ခဲ့ၾကတဲ့ ညီမေလး တစ္ေယာက္အလုပ္ထြက္သြားကတည္းက အလုပ္မွာ ပ်င္းတဲ့ဒဏ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလးခံလိုက္ရတယ္..(အခုထိေတာင္ အရိွန္ကသိပ္မေသေသးဘူး ).. ဂလေက်ာ္ ၉လနီးပါး ခင္မင္ခဲ့ၾကတာေလ...
အလုပ္စ၀င္ၿပီဆိုကတည္းက ... နႏၵာႏွစ္ေယာက္ဆိုေတာ့...နာမည္တူဓါတ္စီးၿပီး ပိုခင္မိၾကတယ္ ထင္တယ္...
သူကလည္းပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ကိုယ္ကလည္းပြင့္ပြင့္လင္းလင္းဆိုေတာ့ အလုပ္၀င္ၿပီးသိပ္မၾကာခင္ပဲ
သူ ့ ့အေဆာင္ကိုလိုက္လည္ၿပီးေနၿပီ.... ေနာက္၂လေလာက္ၾကာေတာ့ ကိုယ္အိမ္မွာ သူလိုက္အိပ္တယ္...
စကားကို ဘြင္းဘြင္းေၿပာတဲ့သူ့ကို ကိုယ္အိမ္က မိသားစုေတြကလည္းခင္တယ္... အိမ္ကေမာင္ေလးကို သူေခၚတာ 'အသည္းၾကီး' တဲ့...
ဟိုက ရွက္လို ့..... အဲလိုပါဆို.. ;-P
ရံုးမွာ ေကာ္ဖီသြားေဖ်ာ္ရင္လည္းအတူတူ...
ထမင္းစားၿပီးလို ့ လမ္းေလ်ာက္ထြက္လည္းအတူတူ...
တခါတေလ အလုပ္မလုပ္ခ်င္လို ့ ပ်င္းၾကတာလည္းအတူတူ...
ရံုးပိတ္ရက္ ၿမိ ု့ထဲမွာရုပ္ရွင္သြားၾကည့္ရင္လည္းအတူတူ....
ေပါက္ကရကလည္း..အလြန္ေၿပာတတ္သူဆိုေတာ သူနဲ ့ေတြ ့ရင္ေတာ့ မပ်င္းေစရဘူးမွတ္...
တခါတေလေတာ့လည္း သူရင္ဖြင့္တာေလးေတြနားေထာင္ၿပီး သူ ့ကိုသနားရတာလဲ ခဏခဏ..
သူ ့ဆီက စာေရာက္တာလည္း ခုခ်ိန္ထိမၿပန္ရေသးဘူး...သူကလည္း....'အစ္မအေၾကာင္းသိလို ့ မေမွ်ာ္ဘူးတဲ့'
သူကလည္းေနရာေဟာင္းကိုၿပန္သြားသလို ကိုယ္ကလည္းေနရာေဟာင္းမွာက်န္ခဲ့တာပါပဲ...
ဘာပဲေၿပာေၿပာ တစ္ေၿမထဲေနတစ္ေရတည္းေသာက္ဆိုေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့ေနာ္...
ၾကာၿပီဆိုေတာ့ ေမ့ေလာက္ပါၿပီ :-P
အိုး...... ဘေလာ့ေလးကို ပစ္ထားမိတာ ၃လေလာက္ေတာင္ ရိွသြားပါၿပီေကာ....
အလုပ္ရွုပ္ေနတာတစ္ေၾကာင္း............ပ်င္းေနတာကႏွစ္ေၾကာင္း.....
ဟိုဟာကသံုးေၾကာင္း...ဒီဟာကေလးေၾကာင္း....အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ .... ;-P
ၾကည့္ေနၾကဘေလာ့ေတြေတာင္ ပံုမွန္မၾကည့္ၿဖစ္တာ ၾကာပါၿပီ.....
မေရးတာၾကာေတာ့ လာလည္တဲ့သူလဲမရိွ......
'အသစ္ေရး...အသစ္ေရး' လို ့ အၿမဲ ေအာ္ေနတဲ့...သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေတာင္ ေမာသြားရွာၿပီ ထင္ပါရဲ့...
အက်င့္ကလဲ အဲလိ္ု...
လုပ္ခ်င္စိတ္ေပါက္လာရင္ တားမရဆီးမရ... မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူးဆိုရင္လဲ ေနာက္ကဘယ္ေလာက္တြန္းတြန္း မရေတာ့ဘူး....
အခုလဲ ဘေလာ့တစ္ခုႏွစ္ခုၾကည့္ၿပီး....ေရးခ်င္စိတ္ေပါက္လာၿပန္ၿပီ..
ကဲ....အဲတာသာၾကည့္.... 'လူ ့စိတ္ဆိုတာ ေမ်ာက္စိတ္' တဲ့ .... မွန္လိုက္ေလ....
စိတ္ကိုေၿပာတာေနာ္....လူကိုေၿပာတာမဟုတ္ဘူး....( :-P ၾကိ ုေၿပာထားတာ..)
Monday, July 28, 2008
ဇူလိုင္.....
နင္ငါ့ကို စိတ္ဒုက ၡအမ်ိဳးမ်ိဳးေရာက္ေအာင္လုပ္တယ္...
နင္နဲ ့အတူတူရွိခဲ့တဲ့ရက္ေတြ ငါ့မွာမ်က္ရည္ေတြနဲ ့....
ေပ်ာ္ရြင္မႈေတြ .......ဘယ္မွာလဲ.....
အရင္ကရွိခဲ့တဲ့ နားလည္မႈေတြေရာ....
ငါခ်စ္တဲ့ မိုးရာသီရဲ့မွတ္တမ္းထဲမွာ နင္ရဲ့သမိုင္းေကာင္းပဲ က်န္ေနေစခ်င္တယ္...
Tuesday, July 22, 2008
စိတ္ကိုေလ်ာ့…. စိတ္ကိုေလ်ာ့
ေဒါသထြက္လိုက္တာေနာ္..ဒီမနက္ ဘာမွကိုအဆင္မေၿပဘူး -
ရံုးကို စက္ဘီးနဲ ့အလာ ကားဂိတ္အေကြ ့နားေရာက္ေတာ့ ကားတစ္စီးနဲ ့ထိပ္တိုက္ေတြ ့တယ္ -
သူေကြ ့မဲ့ဘက္နဲ ့ ကိုယ္ေကြ ့မဲ့ဘက္က crossing ၿဖစ္ေနေတာ့ အရင္ေကြ ့ပါေစေတာ ့ဆိုၿပီး စက္ဘီးအရွိန္ကို ေလ်ာ့လိုက္တယ္ - သူကလဲကိုယ္ေကြ ့မဲ့ဘက္ကိုသိတယ္ -
ၿမန္ၿမန္ၿဖတ္လိုက္ပါလား အေကြ ့ကို - အဲလိုမဟုတ္ဘူး - ေရ့ွမွာဘာမွလဲခံမေနပဲကားကိုတစ္ဘီးခ်င္းလိွမ့္တယ္ - မ်က္ႏွာကၿပံ ုးစိစိနဲ ့ သူကအဲလိုလုပ္ေနေတာ့ စက္ဘီးကအရိွန္ေသၿပီးဆင္းလိုက္ရတယ္- အဲေတာ့မွကိုယ္ေတာ္ေခ်ာက ၀ူးကနဲေမာင္းထြက္သြားတယ္ -
စပ္ၿဖဲၿဖဲနဲ ့လဲ လူကိုၾကည့္သြားေသးတယ္ - ဘုၾကည့္ၿပန္ၾကည့္ယံုကလြဲၿပီး ဘာၿပန္လုပ္လို ့ရမွာလဲ -
စက္ဘီးရပ္လိုက္ရတာကို ေဒါသထြက္တာမဟုတ္ပါဘူး - အဲလူရဲ့လုပ္ရပ္ကို ေဒါသထြက္တာပါ -
စိတ္ေလ်ာ့ ant ေရ စိတ္ေလ်ာ့ -
Friday, July 11, 2008
“ေၾသာ္…..လူေတြ”
“ခုႏွစ္ရာပဲ ေပးပါ”
“ငါးရာပဲ ထားလိုက္ပါ”
မိုးေအးေအးေလးမို႔ ေကာ္ဖီပူပူေသာက္ရင္း စာအုပ္ဖတ္ေနတုန္းမွာ အိမ္ေရွ့က အေမနဲ႔ထီးျပင္သမားရဲ့ စကားသံေတြကို ၾကားေနရတယ္……
ေၾသာ္…..ဟုတ္သားပဲ….မိုးရာသီေရာက္ၿပီဆိုေတာ႔ အိမ္ကထီးအေဟာင္းေတြကို အၾကမ္းသုံးဖို႔ျပင္ထားရအံုးမွာေပါ႔………….ဒီေခတ္ႀကီးထဲမွာ ေငြေလးငါးရာနဲ႔ ထီးတစ္လက္ကို တစ္မိုးတြင္းေဆာင္းလို႔ရရင္ပဲ မဆိုးပါဘူးလို႔ ေတြးေနမိတယ္………..အဲဒီခ်ိန္မွာ
” သမီးေရ အေမအျပင္သြားမလို႔ ထီးျပင္ၿပီးရင္ ငါးရာေပးလိုက္ေနာ္ ”
ေျပာေျပာဆိုဆို အေမကအျပင္ထြက္သြားၿပီ ………..
ဖတ္လက္စစာအုပ္ေလးကုိယူၿပီး ထြက္လာလိုက္တယ္…..အျပင္မွာမိုးက သည္းသည္းမဲမဲကိုရြာေနတုန္း……။
မိုးစိုအကႌ်နဲ႔ အေပါက္၀မွာ ငုတ္တုတ္ေလးထိုင္ၿပီးထီးျပင္ေနတဲ႔ ထီးျပင္သမားကိုၾကည္႔ၿပီး ေတာ္ေတာ္သနားသြားတယ္…..စိတ္ထဲမွာလည္း…
” ဒီလူေတာ႔ခ်မ္းေနမွာပဲ … ေၾသာ္ ..ကိုယ္ေတြမွာေတာ႔ ကိုယ္႔အိမ္နဲ႔ကိုယ္ ေကာ္ဖီေလးနဲ႔ စာအုပ္ေလးနဲ႔ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးဇိမ္က်လို႔…..သူတို႔မွာေတာ႔ မိုးထဲေလထဲမွာေတာင္ ရုန္းကန္ေနရတယ္ ”
ဆိုၿပီး က႐ုဏာ၀င္မိတယ္……ၿပီးေတာ႔ အေတြးကိုျဖတ္ၿပီး စာအုပ္ကိုဆက္ဖတ္ၿပီးေစာင္႔ေနလိုက္တယ္........
” ၿပီးသြားၿပီ အစ္မ”
ပုိက္ဆံေပးၿပီး ထီးကိုစစ္ၾကည္႔လိုက္တယ္……….မဆိုးဘူးေကာင္းသားပဲ….(၅၀၀) ကေတာ႔တန္ပါတယ္ေလ…..
ထီးကိုပိတ္ၿပီး တံခါးမွာခ်ိတ္လိုက္တယ္…… စာအုပ္ကုိေကာက္ကိုင္ၿပီး တံခါး၀ကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ထီးျပင္သမားက အိမ္ထဲကို ဖ်တ္ခနဲလွမ္းၾကည္႕ၿပီး ခပ္သုတ္သုတ္ ထြက္သြားတာေတြ႔လိုက္ရတယ္….သူ႔အၾကည္႔ေတြက တစ္မ်ဳိးႀကီးပဲ…….ဒါနဲ႔ဘာရယ္မဟုတ္ဘူး ထီးကိုယူၿပီး ျပန္ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔…..။
” ဘုရား…..ေရ”
ျပင္ၿပီးသား ထီးကိုင္း(၂)ကိုင္းက က်ိဳးထြက္ေနပါလား….. ခုနျပင္ၿပီးခါစက ဖြင္႔ၾကည္႔ေတာ့အေကာင္းႀကီးပါ….
” ေၾသာ္ က်ိဴးေနတဲ႔ေနရာကို ေတ႔ၿပီးဆက္ထားတာကိုး… ဒင္း ..ဒင္း… ငါ႔မွာေတာ့သနားလိုက္ရတာ……. ဒီလိုစိတ္ထားမ်ိဳး႐ွိလို႔ ဒီလိုေနေနရတာ…….ဟြန္း ”
ဖတ္လက္စ တရားစာအုပ္ထဲက တရားေတြေပ်ာက္ၿပီး ေဒါသစိတ္ေတြ၀င္လာတယ္…..
ေျပာေျပာဆိုဆို ေဒါသနဲ႔ထီးကို စားပြဲေပၚေဆာင္႔ခ်လိုက္ေတာ႔ ေသာက္လက္စေကာ္ဖီခြက္ကို တိုက္မိၿပီ ဖတ္လက္စတရားစာအုပ္ေပၚ နဲနဲစင္သြားေသးတယ္……..
” ေၾသာ္…..လူေတြ.. လူေတြ..”