
ခ်စ္သူေရ...
ငါ့မွာစြမ္းအားေတြလိုအပ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မင္း,ေဘးကေနေဖးမေပးတယ္..
မင္းစိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ငါ,ေဘးကေနအားေပးေနမယ္..
အေနာက္ဖက္မွာ ေအာင္ၿမင္မွု က်ရွံဳးမွုေတြ က်န္ခဲ့တယ္..
အေရွ့ဖက္မွာ စိန္ေခၚမွုေတြ ေစာင့္ေနတယ္...
တို့သမိုင္းကို တို့အေကာင္းဆံုးေရးၾကမယ္....
တို့ႏွစ္ေယာက္ တစ္ေယာက္လက္ကိုတစ္ေယာက္ၿမဲၿမဲတြဲၿပီး အရာရာကိုရင္ဆိုင္ၾကရေအာင္ေနာ္..
Tuesday, January 27, 2009
ခ်စ္သူ့အတြက္
ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး

ၿပီးခဲ့တဲ့ တနဂၤေႏြေန့ရံုးပိတ္ရက္ ညေနခင္းမွာ ခ်စ္သူနဲ့ႏွစ္ေယာက္ ၈မိုင္နားကေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကိုေရာက္သြားပါတယ္..
အဲဆိုင္ေလးကေကာ္ၿပန့္ေၾကာ္ကေကာင္းတယ္လို့ ခ်စ္သူကဆြယ္တာနဲ့ ပါသြားတာပါ...(အစားအေသာက္ကသိပ္မမက္ရွာပါဘူး..)
ဆိုင္ေလးကအၿပင္ပန္းကၾကည့္ရင္ေတာ့ ေသးေသးေလးပါ...
အတြင္းဘက္အၿပင္အဆင္ကေတာ့ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ေလး...
စားပြဲတစ္လံုးခ်င္းစီအတြက္္ မီးလံုးေသးေသးေလးေတြထြန္းထားေပးထားတယ္... သီခ်င္းေလးကိုတိုးတိုးေလးဖြင့္ထားေပးတယ္..တိုးတိုးေလးဆိုေတာ့ နားေထာင္ရတာၿငိမ့္ၿငိမ့္ေလးေပါ့....
aircon ရဲ့ေလေအးေအးေလးနဲ ့....
ေအးေအးေဆးေဆးေလးနဲ့ စကားေၿပာလို့ေကာင္းတဲ့ေနရာေလးတစ္ခုေပါ့...မုန့္မစားရေသးေပမဲ့ ဒီဆိုင္ေလးကိုအရမ္းၾကိဳက္သြားတယ္..
ဗိုက္ကလဲမဆာေသးေတာ့ ေကာ္ဖီပဲမွာလိုက္တယ္..(ဘယ္ဆာမလဲ ဒီမလာခင္ကိုပဲ တ၀တၿပဲစားလာခဲ့တာ း-P)
ေကာ္ဖီေလးေသာက္လိုက္ စကားေလးေၿပာလိုက္ ေကာ္ဖီေလးေသာက္လိုက္ စကားေလးေၿပာလိုက္နဲ့ ၂နာရီေလာက္ၾကာသြားတယ္
အဲအခ်ိန္မွာ ဆိုင္ထဲမွာလဲလူေတာ္ေတာ္မ်ားလာၿပီ....
ကဲ..ၿပန္ဖို့အခ်ိန္တန္ၿပီဆိုၿပီး ေငြရွင္းၾကတယ္..
ဆိုင္အေနအထားအရ မိုခါးေကာ္ဖီ၁ခြက္ကို အနဲဆံုး ၂၀၀၀ေလာက္ရိွမယ္ထင္တာ... ၂ခြက္ကို ၂၂၀၀ ပဲရွင္းခဲ့ရတယ္...
ဒီလိုေအးေအးေဆးေဆးေလးစကားေၿပာလို့ရတဲ့ေနရာေလးမွာ ဒီေလာက္ပဲရွင္းလိုက္ရတာ တန္တယ္လို့ထင္တယ္ :-P
ေနာက္တစ္ခါလာရင္ေတာ့ စားမယ္လို့ၾကံဳး၀ါးထားတဲ့မုန့္ေတြ မွတ္လာခဲ့ေသးတယ္..
သြားစားမွပဲ ထပ္ေရးေတာ့မယ္...
ခ်စ္သူေရ.... ေက်းဇူးပါ....
ေနာက္က်ေသာေန့မ်ား
Monday, November 24, 2008
နားလည္မွုလြဲမွားၿခင္း
တကယ္ဆို........
ရင္ထဲမွာတစ္ခုခုခံစားရရင္ စာအုပ္ထဲမွာခ်ေရးတတ္တဲ့
့ငါရဲ့အက်င့္ကိုက ဒီၿပသနာၾကီးေပၚလာရတဲ့ အဓိကတရားခံပါ...
နားလည္မွုေတြမွားလို့ ေၿဖရွင္းရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာ..
၀မ္းနဲပက္လက္ ေဒါသတၾကီး စီးဆင္းကုန္တဲ့ ငါ့မ်က္ရည္ေတြကို ဘယ္လိုရွာေဖြရမွာလဲ....
Thursday, November 13, 2008
Friday, October 17, 2008
လၿပည့္ေန ့ကန္ေတာ့ပြဲ
လၿပည့္ေန့က အေဖ့ဘက္ကေဆြမ်ိဳးသားခ်င္းေတြစုၿပီး မိသားစုကန္ေတာ့ပြဲေလးတစ္ခုလုပ္ၾကတယ္...
အဖိုးရွိကတည္းက သားသမီးေၿမးၿမစ္ေတြေပါင္းၿပီး ကန္ေတာ့ခဲ့ၾကတာမို ့ အဖိုးဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္းၾကေတာ့လဲ ေမာင္ႏွမေတြတစ္ႏွစ္တစ္ေခါက္ေလာက္
ၿပန္ဆံုၾကရေအာင္ ဆိုတဲ့ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ ့ စုစည္းတဲ့ပြဲေလးပါ...
နယ္အေ၀းကလူေတြကေတာ့ မလာႏိုင္ၾကဘူးေပါ့ေလ...
ေၿမာက္ဒဂံုက ဘၾကီးအိမ္မွာစုေ၀းၾကတာဆိုေတာ့ ေန ့လည္စာကေတာ. အဲအိမ္မွာပဲဆြဲၾကတာေပါ့ေနာ္... ဟဲ ဟဲ..
ဟင္းေတြကေတာ့ ခ်က္ထားၾကတာ ရွယ္ပဲ...
အစားနဲတဲ့သူေတာင္ ၂ပန္းကန္ေလာက္ဆြဲတယ္..
စားၿပီးေတာ့ အခ်ိဳပြဲကအဆင္သင့္.... ။
(ကေလးေတြနဲ ့ရွဳပ္ေနတာေတာ့ နဲနဲစိတ္ညစ္တယ္...တူေတြတူမေတြေပါ့)
အားလံုးစားေသာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္ၾကေတာ့ အိမ္အေပၚထပ္မွာကန္ေတာ့ဖို ့ၿပင္ဆင္ၾကၿပီ...
ကန္ေတာ့ပစၥည္းေတြကို လင္ပန္းေတြေပၚမွာ စုတင္ၾကတယ္
'ကာယကံ ၀ဇီကံ မေနာကံ ကံသံုးပါးနဲ ့ ၿပစ္မွားမိပါက ခြင့္လႊတ္ၾကပါ' လို ့ ရြတ္ဆိုၾကၿပီး..
အေဖတို့ရဲ့အၾကီးဆံုးအစ္မၾကီးတို ့ကို အရင္ဆံုးကန္ေတာ့ၾကတယ္
ၿပီးေတာ့ အေဖတို့အစ္ကို ...
ၿပီးေတာ့ အေဖ့အထက္က အစ္မ....
ၿပီးေတာ့ အေဖနဲ့အေမ....
ဆုေတြေပးတာကေတာ့အစံုပဲ ..... 'ေပးတဲ့ဆုနဲ ့ၿပည့္ပါေစ'
ကဲ ကန္ေတာ့ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ အားလံုးေမွ်ာ္လင့္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေရာက္လာၿပီေလ....
ပိုက္ဆံၾကဲမွာေလ....
ကန္ေတာ့ခံၾကတဲ့လူၾကီးေတြက ပိုက္ဆံဆုၿပီး မုန့္ဖိုးအေနနဲ့ၿပန္ေပးတာေပါ့...ေပ်ာ္စရာေကာင္းေအာင္ ဒီအတိုင္းမေပးပဲ ၾကဲၿပီးမွလုေကာက္ခိုင္းတယ္ေလ..
ပိုက္ဆံေတြကိုေခါက္ၿပီး သၾကားလံုးေတြနဲ့ ေရာထားတာ.... အေမကၾကဲမွာ...
ကိုယ့္ဘက္ကိုၾကဲမယ္လို့ေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲ.... ;-P
ကဲ ၾကဲလိုက္ပါၿပီ............ ေ၀း ေဟးေဟး ~~~~
အမ္...ဘာမွလဲၾကမလာပါလား..... ေအာက္ကလူေတြကေအာ္တယ္..... 'အာ....အန္တီေတာ္ေတာ္ေနာက္တာပဲ' .....
အေမကလဲ ဟုတ္ပါ့.... ဒီကလည္းၾကဲၿပီထင္ၿပီး လူအုပ္ထဲကို ဒိုင္ဗင္ပစ္ေတာ့မလို ့.....
အေမလဲ တကယ္ၾကဲေရာ.... ဘယ္ရမလဲ ၿမင္ၿမင္သမွ်အကုန္လိုက္ေကာက္တာေပါ့ သၾကားလံုးေကာ ဘာေကာေရြးမေနဘူး....
အမယ္ လက္သြက္လိုက္ၾကတာေနာ္..... ၀ုန္း၀ုန္းဒိုင္းဒိုင္း နဲ့....ေအာ္ၾကဟစ္ၾကနဲ ့...
အေမက ဒီဘက္ကိုလဲ မၾကဲဘူး... ;-(
မွန္းစမ္း.... ဘယ္ေလာက္ရလဲလို ့.....
အမ္.... ၂၀၀တန္ေလးႏွစ္ရြက္ .. ငိုေတာင္ငိုခ်င္သြားတယ္... အစ္ကိုတစ္ေယာက္ဆို ၃၀၀၀ ေလာက္ရတယ္... ၁၀၀၀ တန္ ၅၀၀ တန္ေတြရတာတဲ့
ဟင့္ ငါကိုက လက္ေႏွးတာ....
အစ္ကိုတစ္ေယာက္က သူ ့ကင္မရာေလးနဲ ့ video record လုပ္ထားတယ္....
ၿပန္ၾကည့္ေတာ.... လားလား... ခုနက ၃၀၀၀ ရတယ္ဆိုတဲ့အစ္ကိုက ေရွ့ဆံုးကေနၿပီး သူ့ခႏၶာကိုယ္၀တုတ္ၿပဲၾကီးနဲ့ အားလံုးကို ပိတ္ၿပီး လုေကာက္ေနတာကိုး ... အက်င့္ကိုပုတ္တယ္
ေတာ္ၿပီ ေနာက္ႏွစ္ၾကရင္မလုေတာ့ဘူ.... ဒူးနာတာပဲ အဖတ္တင္တယ္ ;-(
အခု သီတင္းက်ြတ္ ေနာက္လတန္ေဆာင္တိုင္ ...အဲၾကရင္ သံလ်င္ေက်ာက္တန္းကေဆြမ်ိဳးေတြကို သြားကန္ေတာ့ဖို့ တိုင္ပင္ၾကတယ္....
အဲၾကရင္... လယ္ထဲမွာ စပါးေတြရိတ္ၿပီးသြားၿပီ... လယ္ထဲထိ လွည္းစီးသြားၾကမယ္...တဲ့...
ေကာင္းလိုက္တဲ့ အၾကံ...ၿမိ ု့ၾကီးၿပၾကီးမွာက ကားေတြစီး မီးခိုးေငြ ့ေတြရွုနဲ ့........
ဒီလိုေလး လွည္းေလးစီးၿပီး လယ္ကြင္းထဲက ေလေကာင္းေလသန့္ေလးေတြသြားရွဳရမွာ ေကာင္းလိုက္တာ...
ေနဦး... ညၾကရင္ အိမ္မွာအလွမီးေလးေတြ ထြန္းဖို့ ေမာင္ေလးနဲ့ ေၿပာရအုန္းမယ္..
ဒါမွလဲ ကိုယ့္အိမ္က သူမ်ားအိမ္ေတြနဲ့အၿပိ ုင္လွေနမွာေလ...မဟုတ္ဘူးလား...
Thursday, October 16, 2008
ရင္ေတြပူတဲ့မနက္ခင္း
ရင္ေတြပူလိုက္တာေနာ္.....
ရင္ေတြပူတယ္..... တကယ္ပဲ....
ေရေသာက္လဲမေပ်ာက္ပါလား....
ဟူး...ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ေ၀ဒနာပဲ.... ၁၀တန္းေအာင္စာရင္းၾကည့္တုန္းကေတာင္ ဒီေလာက္ရင္မပူရဘူး..
ဒီေန ့ အလုပ္မွာ ဂ်ပန္ကမန္ေနဂ်ာေတြေရာက္ေနၿပီး ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ခ်င္းဆီကို အင္တာဗ်ဳးတာေလ...
အလုပ္နဲ ့ပက္သက္ၿပီး ဘာညာကြိကြေပါ့....
အဲလို ဘာညာကြိကြဖို ့ကို ရင္ပူတာ...
ၿမန္မာမွာရွိတဲ့ Departmentရဲ့ မန္ေနဂ်ာဆိုေတာ့ ကိုယ့္လူၾကီးဆိုၿပီး ေၾကာက္ေနတာ... :-P
ကဲ... ေၾကာက္ပါတယ္ဆိုမွ ကိုယ့္ကိုေခၚမယ့္အလွည့္ၾကမွ ထပ္မေခၚေသးပဲ ၾကာေနလိုက္တာ...
Conference Room ရဲ့ တံခါးဖြင့္သံပိတ္သံၾကားတိုင္း ရင္ကဒိန္းကနဲ ဒိန္းကနဲ ခုန္သြားတာ...
တကယ္တန္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေၿပာရဆိုရမယ္ဆို အဲေလာက္ေၾကာက္မိမွာ မဟုတ္ဘူး... ဒီစပ္ၾကားေလးကို ေၾကာက္ေနတာ..
ဘာမွေၾကာက္စရာလဲ မဟုတ္ပဲ.... တကတဲၿဖစ္ေနလိုက္တာ...
စိတ္မပူပါနဲ ့ ant ေရ....အဆင္ေၿပမွာပါ...




